من با خودم قرار گذاشته بودم که امسال رو برم و بعد تصمیم بگیرم. یعنی یا زمستون یا بعد از پایان سال تحصیلی تصمیم بگیرم برای رفتن یا استعفا دادن.
امروز تصمیم به استعفا دادن نزدیکتر شد؛ نه به خاطر اینکه شاید با این حقوق امکان ازدواج ندارم (بدون این حقوق که اصلا نمیشه)، نه به خاطر کارهای مربوط به آماده کردن مطلب برای ارائه درس به دانشآموزان، و نه صرفا به خاطر سختی مدیریت کلاس و ساکت نگه داشتنش. یک مورد دیگه هم بهش اضافه شد و اون اینکه احساس میکنم اصلا رشتهی شبکه و نرمافزار باید از فنی و حرفهای حذف بشه.
مایی که هنرستان بودیم و اون موقع هنوز شغل اشباع نشده بود، تعداد کمی از همکلاسیهامون الان به شغل مرتبط با کامپیوتر مشغولن. وای به حال این دانشآموزا. در بهترین حالت دانشآموزا توی هنرستان یه چیزهایی از Word و Excel و شاید کمی برنامههای گرافیکی و شاید کمی برنامهنویسی یاد بگیرن. در صورتی که اصلا بازار به چنین افرادی نیاز نداری و شغلی براشون نیست.
چرا باید اصلا در فنی و حرفهای همچین رشتهای باشه.
به نظرم همون رشتهی کامپیوتر که از رشتهی ریاضی دانشآموزا وارد میشن، برای نیاز جامعه و آینده کفایت میکنه.