اینو فهمیدم که وقتی پنج‌شنبه و جمعه رو از دست میدم و وقت برای تلف کردن ندارم خیلی بیشتر خسته میشم و تمایلم به استعفا بیشتر میشه. بیکار موندن و وقت تلف کردن خیلی واسم مهمه.
یه نکته‌ی دیگه اینکه به نظرم نباید به هیچ وجه اضافه کار بردارم. یعنی همون ۲۴ ساعت کافیه.
امروز هر جور حساب کردم دیدم، هیچ حالتی نیست که توش آینده واسم جذاب باشه. فقط دنبال یه سری خوشی‌های لحظه‌ای و روزانه هستم و یه سری اهداف کوچیک.
میخوام یه سری فعالیت پیدا کنم که فقط حالمو خوب کنن و ازش لذت ببرم نه اینکه فعالیتی رو انجام بدم به این هدف که در آینده ممکنه به دردم بخوره یا به پول برسم.
دیگه رسماً فهمیدم که آقا هرچقدر هم که یه فیلم جذاب باشه یا من حوصله‌م نمی‌کشه بیشتر از ۳۰ دقیقه نگاه کنم یا خوابم میبره.