روز: آبان ۱۴, ۱۴۰۵

اگه بخوام زندگی واسم جذاب بشه باید کارهایی رو انجام بدم که براشون شوق و ذوق دارم. یعنی یه کارهایی که باهاشون حال میکنم و واسم مهم نیست که چقدر مهم هستن، چه کاربردی دارن، چه میزان مفیدن، آیا در آینده به در میخوردن، آیا دیگران تعریف میکنن، آیا به پول میرسه، نه انجامش میدم چون خودم لذت میبرم ازش. مثلاً توی save24 اینکه برای هر فایل آیکن مرتبط نشون بده برای من جالبه، ممکنه واسه بقیه اهمیتی نداشته باشه ولی واسه خودم جذابه.

نکته‌ی بعدی در مورد خوشی‌های زودگذر هست. به نظرم نپرداختن به لذت‌های سریع و طبق چیزی که تو مطلب قبلی گفتم کند کردن لذت حالم رو بهتر میکنه. بنابراین بعضی وقتا شاید پرهیز از غذا ممکنه بهت دوپامین نده ولی شاید سروتونین بده.

یه مطلب دیگه اینکه به نظرم خیلی هیکل و تناسب اندام مهمه. هیکل و بدن آدمها روی قضاوت ما ازشون تأثیر میذاره.

امروز که مثل همیشه سعی کردم با خودم مرور کنم که میخوام با زندگی چی کار کنم؛ به این نتیجه رسیدم که باید زندگی‌م رو کُند کنم.

مثلاً از لذت‌های خیلی سریع دوری کنم.

یا مثلاً تلاش کنم که یه فیلم سینمایی رو ببینم بدون اینکه نگران باشم وقتم داره میره. (میتونم اینطوری فرض کنم که به جایی اینکه مثلا دو ساعت توی اینستا باشی، دو ساعت فیلم ببین)

یا مثلاً آشپزی کنم.

توصیه‌م اینه که یه سری کارها رو فقط برای لذت خودت انجام بدی و اصلاً به شوآف و نمایش به دیگران فکر نکن.

و سعی کن کند انجام بدی. حتی کند غذا بخوری. باور کن خبری نیست.

تا اونجایی هم که میتونی از شبکه‌های اجتماعی فاصله بگیر؛ این ابزارها از انرژی و میزان توانایی تو در فکر کردن استفاده میکنه و ذهنت رو خسته میکنه.

مثلاً فرض کن تولد یکی هست؛ تو اول باید تحلیل کنی که باید تولد رو بهش تبریک بگی یا نه؛ بعدش حالا باید چطور تبریک بگی؛ چی بنویسی؛ بعدش اون چه جوابی میده و…

یعنی انرژی ذهنی و روانی تو صرف کاری شده که اصلاً نیاز نبود!