امروز که مثل همیشه سعی کردم با خودم مرور کنم که میخوام با زندگی چی کار کنم؛ به این نتیجه رسیدم که باید زندگی‌م رو کُند کنم.
مثلاً از لذت‌های خیلی سریع دوری کنم.
یا مثلاً تلاش کنم که یه فیلم سینمایی رو ببینم بدون اینکه نگران باشم وقتم داره میره. (میتونم اینطوری فرض کنم که به جایی اینکه مثلا دو ساعت توی اینستا باشی، دو ساعت فیلم ببین)
یا مثلاً آشپزی کنم.
توصیه‌م اینه که یه سری کارها رو فقط برای لذت خودت انجام بدی و اصلاً به شوآف و نمایش به دیگران فکر نکن.
و سعی کن کند انجام بدی. حتی کند غذا بخوری. باور کن خبری نیست.
تا اونجایی هم که میتونی از شبکه‌های اجتماعی فاصله بگیر؛ این ابزارها از انرژی و میزان توانایی تو در فکر کردن استفاده میکنه و ذهنت رو خسته میکنه.
مثلاً فرض کن تولد یکی هست؛ تو اول باید تحلیل کنی که باید تولد رو بهش تبریک بگی یا نه؛ بعدش حالا باید چطور تبریک بگی؛ چی بنویسی؛ بعدش اون چه جوابی میده و…
یعنی انرژی ذهنی و روانی تو صرف کاری شده که اصلاً نیاز نبود!