امروز از اینکه مثل همیشه کلاس شلوغ بود و اینکه دانش‌آموزا حوصله‌ی توجه به درس نداشتن اعصابم خورد شد.
حالا خوبه که شب قبلش کلی تمرین کردم. شاید روش تدریسم درست نیست که به نظرم نیست. شایدم که به خاطر شوخی‌ها و خنده‌هام اقتدار ندارم که ندارم.
ولی در هر صورت بعضی وقتا به این فکر میکنم که چرا باید برای افرادی که انگیزه و علاقه‌ی کافی برای یادگیری ندارن وقت و انرژی و اعصاب بذارم.
چرا باید تلاش کنم چیزی رو به کسی بفهمونم. چرا باید به یه شخص دیگه‌ای آموزش بدم؟
مگه غیر این هست که کسی بخواد یاد بگیره، خودش باید بره دنبالش و یاد بگیره؟
تا اینجا به دو تا جمله رسیدم:
– و عسی ان تکرهوا شیئا و هو خیر لکم و عسی ان تحبوا شیئا و هو شر لکم
– آدم کمالگرا معلم نمیمونه و معلم هم کمالگرا نمیمونه
امروز یه سر رفتم داروخانه گالش‌محله،
بعضی وقتا با خودم میگم اشتباه کردم و اگه میتونستم تحمل کنم اون فضا رو برای یه مدت یا حداقل بعدش، و برنامه‌نویسی رو در کنارش جلو میبردم شاید وضعیتم بهتر بود
هر چند اون هم یه سری داستان‌هایی سر برخورد ارباب رجوع و خوندن نسخه داشت.
کلا نباید در بری
شاید من دقیقا تو موقعیت اون موقع داروخانه هستم.
هر چی که هست باید دو تا کار کنم:
– روی Save24 کار کنم
– خرداد ماه تصمیم میگیرم
شاید اگه تصمیم به رفتن شد از آقای اکراثانی مشورت گرفتم.
راستی هوس کردم یه سر برم تهران بگردم. شاید دی ماه رفتم.