میدونم که راه حل در تسلیم نشدن و ادامه دادن هست. میدونم که آدم اگه تو یک زمینه‌ای تلاش کنه شاید به مفید نرسه ولی به دلیلی مقاومتی که کرده چیزهایی یاد میگیره که احتمالاً بعداً به دردش میخوره و باعث رشدش میشه. مگه نه اینکه وقتی یه کارآموزی وارد یه شرکتی میشه اول کارهای غیرمهم و شاید پروژه‌هایی که شکست توشون، مشکلات زیادی ایجاد نمیکنه رو میسپرن تا برای انجام پروژه‌های بزرگ و واقعی آماده بشه. مگه نه اینکه هر کسی که تو تخصص خودش خفن عمل کرده از پروژه‌های کوچیک شروع کرده و شاید اوایل کار هم کلی خراب‌کاری کرده باشه.
شاید ما داریم برای پروژه‌های بزرگتر آماده میشیم. شاید قرار هست کارهای مهمتری رو انجام بدیم. شاید قرار هست تو یه زمینه‌ای حرفه‌ای بشیم. شاید قرار هست توی زندگی‌کردن حرفه‌ای بشیم.