سایت رایانه‌آموز (rayaneamooz.ir) رو با داده‌های واقعی برای دو درس دانش فنی پایه و نقشه‌کشی فنی پر کردم. به طور کلی حس خوبی بهم میده این سایته. با HTML و CSS و JS به کمک هوش مصنوعی تکمیل و اصلاحش میکنم و متناسب با نیازم تغییرش میدم.
میخوام فعلا همینطور فقط با فرانت پیش برم تا به یه پختگی برسه. بعدش بکند رو بهش اضافه میکنم.
راستی از اینکه تونستم با FileZila و پروتکل ftp تغییرات سایت رو منتقل کنم هم حس خوبی بهم دست داده.
وزن امروزم: ۸۱.۸۰۰ کیلوگرم
امروز وزن کردم: ۸۰.۳۰۰!
امروز میخواستم moodle رو برای درس‌های مدرسه راه بندازم؛ اینقد سنگین بود، بی‌خیال شدم. انگار رم‌خوری داره.
به جاش روی دامنه‌ی «رایانه‌آموز» با چت‌جی‌پی‌تی یه طرح مدیریت درس HTMLطوری زدم؛ عشق کردم خودم.
الان نمیدونم چی کار کنم:
– این رو فقط برای خودم درست کنم؛ کم‌کم تکمیلش کنم بکندش رو بزنم.
– درسانت رو فهرست منابع هنرآموزان کنم.
– این پروژه رو تکمیل کنم به صورت متن باز ارائه بدم.
– این پروژه رو به صورت SaaS ارائه بدم.
– حتی مثلا شاید بشه نسخه‌ی اندروید هم براش زد.
هر چی هست حسم به HTML و CSS بهتر شد نسبت به CMSهای آماده.
امروز وزن کردم ۸۱.۶۰۰ بودم.
در مورد ایده‌ی درسانت، اول میخواستم با moodle راه بندازمش. ولی احساس میکنم خیلی دنگ و فنگ داره و ضمن اینکه سنگین به نظر میرسه.
تصمیم دارم با wordpress راه بندازمش. حالا فعلا مطمئن نیستم چی کار کنم.
تست یک هفته بدون نان تموم شد. حداقل یک کیلو کم کردم. شایدم دو کیلو کم کرده باشم. ولی یک کیلو حتمی هست.
به نظرم رژیم جالب و خوبی بود. فقط باگش صبحانه‌ی توی مدرسه هست. بقیه‌ی جاهاش باگ آنچنانی نداره. البته اینم هست که بعضی وقتا صبحانه زیاد دلچسب نیست. به هر حال نون بربری و کره‌ی بادام زمینی یه داستان دیگه‌ست.
امروز توی مدرسه حریری و همینطور توی پژوهش‌سرا در رابطه با اینکه شاید بهتره رشته‌ی کامپیوتر از هنرستان حذف بشه صحبت کردم. نمیدونم چقدر این طرز تفکرم درسته ولی خب مطمئناً یه کمی‌ش از رها کردن و تسلیم شدن سرچشمه میگیره.
امروز هم تونستم تا حدی فضای کلاس رو با محتوا پر کنم و به نظرم سه تا دلیل داشت:
– اول اینکه بچه‌ها netsupport school رو نصب کردن هم یه کاری عملی بود و وقت کلاس کمی گرفته شد
– مسلط بودم به درس و دانش جمع کرده بودم درباره‌ش
– از وایت‌برد استفاده کردم
راست میگن که نباید آدم ایده‌هاش رو بگه ولی به نظرم این سه تا رو باید انجام بدم:
– اولیش سیستم مدیریت دروس با moodle برای دانش‌آموزا برای انتقال فایل‌ها و منابع و مواد درسی و آموزشی بهشون هست. اسمش رو گذاشتم دَرسانِت
– ایده‌ی بعدی؛ مرجع هنرآموزان رایانه هست که قبلاً هم گفتم با نام رایانه‌آموز
– و به نظرم شایدم ایده‌ی اپ اندرویدی save24 خوب باشه. به نظرم اینکه روزانه ۱۰۰ بازدید داره؛ ارزش داره.
ولی خب ترتیب اولویت و اهمیت هم به همین صورتی هست که گفتم. پس سعی میکنم به ترتیب روشون کار کنم ان‌شاءالله.
من با خودم قرار گذاشته بودم که امسال رو برم و بعد تصمیم بگیرم. یعنی یا زمستون یا بعد از پایان سال تحصیلی تصمیم بگیرم برای رفتن یا استعفا دادن.
امروز تصمیم به استعفا دادن نزدیک‌تر شد؛ نه به خاطر اینکه شاید با این حقوق امکان ازدواج ندارم (بدون این حقوق که اصلا نمیشه)، نه به خاطر کارهای مربوط به آماده کردن مطلب برای ارائه درس به دانش‌آموزان، و نه صرفا به خاطر سختی مدیریت کلاس و ساکت نگه داشتنش. یک مورد دیگه هم بهش اضافه شد و اون اینکه احساس میکنم اصلا رشته‌ی شبکه و نرم‌افزار باید از فنی و حرفه‌ای حذف بشه.
مایی که هنرستان بودیم و اون موقع هنوز شغل اشباع نشده بود، تعداد کمی از همکلاسی‌هامون الان به شغل مرتبط با کامپیوتر مشغولن. وای به حال این دانش‌آموزا. در بهترین حالت دانش‌آموزا توی هنرستان یه چیزهایی از Word و Excel و شاید کمی برنامه‌های گرافیکی و شاید کمی برنامه‌نویسی یاد بگیرن. در صورتی که اصلا بازار به چنین افرادی نیاز نداری و شغلی براشون نیست.
چرا باید اصلا در فنی و حرفه‌ای همچین رشته‌ای باشه.
به نظرم همون رشته‌ی کامپیوتر که از رشته‌ی ریاضی دانش‌آموزا وارد میشن، برای نیاز جامعه و آینده کفایت میکنه.
اینکه دارم رژیم بدون نون رو پیش میبرم یه علتش این هست که مادر همراهی میکنه. یعنی رژیمش یه جوری هست که خیلی ناجور نیست. صبحانه میخورم. ناهار هم خوب میخورم. فقط شام شیر میخورم.
امروز مدرسه کوزه‌گر رفتم. خوب بود. نه تخته داشت و نه ویدیو پروژکتور. به مدیر و آقای مقدم گفتم؛ قرار شد امروز غروب وصل کن.
تدریس امروز هم بد نبود به نظرم. اینکه از اول جدی هستم خوبه. به نظرم نباید اصلا صمیمی بشم. باید خیلی جدی و رسمی درس بگم. شوخی نکنم. اصلا. جدی باشم. نه به این معنی که اخم کنم نه. فقط شوخی نکنم، لبخند بیخود نزنم. اگه حرکت نادرست دیدم تذکر بدم.
فردا ۴ زنگ دارم باهاشون؛ ارائه‌دهنده خدمات رایانه‌ای.
بعضی وقتا از اینکه قراره حجم زیادی مطلب بگم خیلی خودم حس بدی میگیرم.
ولی چیزی که متوجه شدم اینه که:
تا اونجایی که میتونم باید ترکیبی باشه.
نباید زیاد پشت سر هم حرف بزنم.
نباید صرفا از روی کتاب بخونم یا بخونن.
نباید صرفا محتوای کتاب رو تدریس کنم باید بیشتر از اون بگم و جذاب‌تر.
توضیح دادن و نوشتن روی تخته جذاب‌تر هست.
ویدیو خوب هست ولی اونم زیادیش خسته‌کننده هست.
بهترین حالتش اینه که خودشون مشغول باشن و فعالیت کنن.
راستی اینم بگم که مرور کردن هم خیلی خوب. چه تو همون جلسه چه جلسات بعد.
سه تا ایده دارم:
مرجع هنرآموزان رایانه؛
که با یک UI ساده، هنرآموزا بتونن خیلی سریع منابع مورد نیاز هر پایه و هر درس رو پیدا کنن (و شاید حتی به اشتراک بذارن).
آژانس پارتنریابی؛
افراد با گوگل ثبت نام کنن، مشخصاتشون رو وارد کنن، عکس بارگذاری کنن، به سوالات deal breaker پاسخ بدن، به چند تا سوال به صورت صوتی پاسخ بدن، بعدش سیستم ما مواردی که با هم تا ۸۰ درصد تطبیق داره رو پیدا میکنه، فرم دو طرف رو واسشون میفرستیم، اگه تأیید کردن جلسه میت آنلاین میذاریم. میتونم یه صفحه توی اینستا درست کنم و برای اعتبارسنجی ایده ازشون بخوام که اگه استفاده میکنن فالو کنن تا هم میزان استقبال رو متوجه بشم و هم خودشون از زمان افتتاح شدنش باخبر بشن.
بریم بیرون؛ شهسوار و رامسر
هر شخصی میخواد بره کازینو یا پیاده‌رو کریم‌آباد پیاده‌روی کنه یا بره یه کافه تو شهسوار یا رامسر بتونه همراه پیدا کنه.
عجیبه که امروز هم تونستم بدون نون سر کنم!
فردا اولین روز مدرسه کوزه‌گر هست. درس‌های دانش فنی پایه و نقشه‌کشی فنی دارم. یه چیزهایی آماده کردم. میخوام مادربرد ببرم و اجزاش رو ببینیم.
امیدوارم خوب پیش بره.