یه ویدیو از جادی دیدم که میگفت هیچ‌وقت روز صفر نداشته باشید. یعنی یه حداقل کاری رو در مورد چیزی که در موردش برنامه‌ریزی کردید رو انجام بدید. شده یک فایل Word ایجاد کنید، ذخیره‌ش کنید، یا اگه شرایط خاصی داره فقط همونو فراهم کنید. یعنی اینطور نباشه که تو یه روز هیچ کاری نکرده باشید. یه کار کوچیک هر چقدر هم که کوچیک شده انجام بدید. همین کارهای کوچیک هست که باعث پیشرفت و جلورفت میشه.
خیلی به نظرم درسته. من معمولاً اینطوریم که مخصوصاً در مورد کارهای مهم، یک زمان خالی که همه شرایط مناسب هست، مهمان نداریم، برق هست، فلان هست، بیسار هست و… بعد اون موقع شروع کنم به کار کردن. مگه چقدر پیش میاد که همش شرایط و محیط آماده باشه. بعد اینطوری میدونی چه فرصت‌هایی رو آدم از دست میده.
آدم باید اتفاقا از همین زمان‌های به اصطلاح مرده‌ش استفاده کنه.
هر جور نگاه میکنم بیشتر تقصیر مشکلاتم رو میتونم بندازم گردن perfectionism!
بعداً نوشت: به نظرت اصلاً اگه آدم بخواد یه کار بزرگی رو انجام بده هیچی راهی نداره مگه اینکه هر روز یه خرده‌ش رو انجام بده. مثلاً اگه میخواد یه کتاب حجیم رو بخونه باید هر روز چند دقیقه روش وقت بذاره. چون بعیده که فرصت و اصلاً حوصله‌ش پیش بیاد که همه رو پشت سر هم بخونه.