روز: شهریور ۲۳, ۱۴۰۵

یکی از مشکلات فکری من از قدیم تا به الان این هست که نمیدونم چرا باید ادامه بدم. یعنی میخوام بگم احساس میکنم هیچ اتفاقی قرار نیست بیفته یا حتی نمیتونم تصور بکنم که در آینده بیفته که من رو برای ادامه دادن ترغیب کنه یا زندگی رو برای من جذاب کنه.

واقعاً هیچ حالتی رو نمیتونم متصور بشم که تو اون حالت بگم زندگی ارزش جنگیدن داره. واقعاً آیا چیزی هست که ارزش جنگیدن داشته باشه؟

شاید تنها چیزی که ارزش داشته باشه اینه که یه کاری بکنی زندگی برای دیگران بهتر یا راحت‌‌تر بشه.

به نظرم خوبی ی اینکه آدم در پیش‌بینی اتفاقات بدترین حالت رو در نظر بگیره اینه که اگه اون بدترین اتفاقه بیفته که واسش آماده بوده ولی اگه اتفاق بهتر بیفته خوشحال میشه.

حالا برعکس، یعنی اگه انتظار بهترین حالت از نظر خودش رو داشته باشه، اگه اتفاق بیفته شاید خیلی خوشحال نشه چون انتظارشو داشته ولی اگه نیفته خیلی داغون میشه آدم.