به نظرم احتمال موفقیت افراد عملگرا به طور چشمگیری از افراد بینقصگرا (perfectionist) بالاتره. خوش به حال آدمایی که پدر و مادرشون طوری تربیتشون کردن که به جای اینکه همیشه دنبال این باشن که بهترین حالتِ یک چیز رو از همون اول داشته باشن، کمکم کاملش میکنن.
زود تسلیم نشیم
میدونم که راه حل در تسلیم نشدن و ادامه دادن هست. میدونم که آدم اگه تو یک زمینهای تلاش کنه شاید به مفید نرسه ولی به دلیلی مقاومتی که کرده چیزهایی یاد میگیره که احتمالاً بعداً به دردش میخوره و باعث رشدش میشه. مگه نه اینکه وقتی یه کارآموزی وارد یه شرکتی میشه اول کارهای غیرمهم و شاید پروژههایی که شکست توشون، مشکلات زیادی ایجاد نمیکنه رو میسپرن تا برای انجام پروژههای بزرگ و واقعی آماده بشه. مگه نه اینکه هر کسی که تو تخصص خودش خفن عمل کرده از پروژههای کوچیک شروع کرده و شاید اوایل کار هم کلی خرابکاری کرده باشه.
شاید ما داریم برای پروژههای بزرگتر آماده میشیم. شاید قرار هست کارهای مهمتری رو انجام بدیم. شاید قرار هست تو یه زمینهای حرفهای بشیم. شاید قرار هست توی زندگیکردن حرفهای بشیم.
ترسیدن
به نظرم یکی از تغییرات مثبتی که ما باید در خودمون ایجاد کنیم، قوی شدن در برابر ترس هست. حقیقت اینه که در گذشته انسان از خطرات مختلف مخصوصاً حیوانات وحشی، انسانهای دیگر و یا بلایای طبیعی میترسید. اما امروزه ترس در زندگی ما جلوههای متفاوتی دارد. مثلاً شاید از روبرو شدن یا برخورد جدی با یک شخص غریبه بترسیم یا از اینکه باید در مقابل تعداد زیادی از مخاطبین مطلبی را ارائه کنیم ترس داشته باشیم. این ترسها همانند ترس اجداد ما هستند؛ تنها ظاهرشان تغییر کرده است.